Dode in de Indische buurt: Teunis Weening (72)

Datum
zondag 17 december 2017
Adres
Sumatraplantsoen
Plaats
Amsterdam

Teunis Weening (1945) raakte kort voor 6.30 uur zwaargewond in een woning aan de oostkant van het plein. Reanimatie mocht niet meer baten. Het moordmes lag nog op de stoep. Hij was met een mes gestoken in buik, borst en hals.

De steek in zijn hals was dodelijk.

De politie hield een verdachte aan, de 45-jarige B. Verslaafd aan van alles en nog wat.

Tijdens de rechtszaak verklaarde niet eensluidend. Eerst zei ze dat Weening zichzelf had gestoken, later dat zij had gestoken - maar uit noodweer. 

En ook dat hij tijdens een ruzie om geld haar had willen steken, maar dat zij toen zijn hand had vastgepakt en het mes met de punt naar voren in zijn buik was beland. 

Ze ontkende verder het slachtoffer in zijn hals te hebben gestoken. Wie dan wel, wist ze niet.

Er waren in ieder geval sterke aanwijzingen dat ze de woning had schoongemaakt. En wel voordat ze 112 belde.

Het Openbaar Ministerie eiste 10 jaar.

Maar de rechtbank oordeelde dat op basis van het dossier niet kon worden vastgesteld dat de vrouw ook de steek in de hals had gegeven en sprak haar daarom vrij. Wel kreeg ze 9 maanden voor mishandeling.

Vermoedelijk gaat het OM in hoger beroep.

De steekpartij maakte een eind aan een leven aan de zelfkant. Weening werd in Groningen geboren, waar hij trouwde en kinderen kreeg. Daarna verhuisde hij naar Limburg, waar hij trouwde en kinderen kreeg. 

Zes in totaal.

In 1982 kwam hij naar Amsterdam, waar hij een zwervend bestaan leidde. Van het Huis voor Onbehuisden aan de Weesperzijde naar de dagbehandeling aan de Sarphatistraat en door naar de Poeldijkstraat, waar een vestiging van De Regenboog zit ('Woord voor woord uit de eenzaamheid').

Die enkele keer dat hij een eigen woning had, trokken de parasieten bij hem in.

Begin jaren negentig kwam hij toch weer uit de eenzaamheid: hij trouwde voor de derde keer en kreeg zijn zevende kind. 

Maar de eenzaamheid keerde terug. Zijn kinderen zag hij niet meer.

De deur van Ton - zoals hij zich noemde - was altijd open, mensen konden zo naar binnen lopen. Het licht brandde tot diep in de nacht.

Als roof het motief was, dan kan de buit niet groot zijn geweest. Een paar honderd euro, een televisietoestel en een scootmobiel - dat was zijn bezit. En die scootmobiel stond na de moord nog voor de deur.


 2,7
KNMI Schiphol – 17-12-2017

Bijgewerkt: 30-03-19 07:55

comments powered by Disqus