De 73-jarige Gijsbertha de Vries - in de buurt bekend als tante Beppie - werd vroeg in de ochtend van 16 september dood aangetroffen op het basketbalveldje aan de Tugelaweg in Oost, bij de spoorwegonderdoorgang naar de Beukenweg.
Ze was doodgeslagen. Met veel geweld. Haar schedel was ingedeukt, een deel van haar kleding weg.
De politie vond geen aanwijzingen voor een motief in de relationele sfeer.
Even werd gedacht aan een poging tot verkrachting met fatale afloop, omdat ze er halfnaakt bij lag, maar vooral nadat een week later een militair was aangehouden die had geprobeerd een bejaarde vrouw seksueel te misbruiken.
Op dezelfde plek.
Maar uiteindelijk kwam de politie uit bij dit duo:
Daniël R. en Wilhelmina de V.
Daniel liet zich Chris noemen, Wilhelmina hield het op Mien.
Beiden alcoholist.
De twee kenden het slachtoffer uit diverse cafés en getuigen hadden verklaard dat Chris en Mien meteen na de moord hun kleding gewassen wilden hebben.
Iets waar ze nog nooit eerder om hadden verzocht. (Zelf hadden ze geen wasmachine, vandaar,)
Kennissen waren verbaasd, want die wisten niet beter dan dat de twee hun kleren überhaupt nooit wasten. Ze poepten en piesten letterlijk in hun broek, zei een van hen.
En een zus van Mien had gemeld dat Mien had gezegd dat ze een oud vrouwtje hadden vermoord.
Ook Chris had zijn mond niet kunnen houden: hij had tante Beppie de bosje in getrokken en haar geslagen tot ze stil wa, vertelde hij meer dan eens.
Als hij dronken was. Maar hij was altijd dronken.
Helaas voor politie en justitie: geen bewijs.
In 2003 werd de zaak een cold case. De politie had nadere informatie bekomen en arresteerde Chris en Mien opnieuw.
Dit maal werden ze wel vervolgd.
En wat toen pas bekend werd: tante Beppie bewaarde haar geld altijd in haar panty. Telkens als ze iets moest betalen, ging ze eerst naar het toilet.
En dat geld was weg.
Wie wisten dat?
Opvallend: het bundeltje geld om haar hals hing er nog wel.
Tijdens de zitting in december 2003 bleek Chris stokdoof, wat het voordeel gaf dat hij geen enkele vraag van de rechtbank hoorde.
En dus ook niet beantwoordde.
Maar was hij wel doof? Dat was nog niemand opgevallen. Ook in detentie niet.
Verder bleek het bedrag dat Tante Beppie die avond in haar panty droeg fors te zijn: 30.000 gulden.
Had ze zelf rondgebazuind.
Ook de meeste getuigen waren alcoholist. Een van hen was een broer van verdachte Mien. Hij zei: 'Ik ben de hele dag toeter. Al mijn zes broers zijn ook alcoholist. Ik heb nu niet zoveel op omdat ik griep heb.'
Veel meer kwam er niet uit.
Andere alcoholisten die moesten getuigen, kwamen gewoon niet opdagen.
Iemand die zich nog wel iets kon herinneren, vertelde dat Chris en Mien elkaar na de moord plotseling uitscholden voor moordenaar als ze ruzie hadden.
En ze hadden altijd ruzie.
Maar wat zei dat? Chris en Mien werden in ieder geval vrijgesproken, want geen technisch bewijs (meer na zoveel jaar).
Het Openbaar Ministerie ging toch in hoger beroep.
En zie: beiden werden nu wel veroordeeld. Chris tot plaatsing in een gesloten psychiatrische instelling en Mien tot 7 jaar.
Pas in 2008 kon Mien worden aangehouden. Niet eens in een café, maar op straat.
