De 51-jarige Susanna Maria Boon (Amsterdam, 1964) verdween in de nacht van 7 op 8 januari 2016.
Volgens haar vijftien jaar jongere partner Robert L. hadden ze op de avond van 7 januari ruzie en verliet ze tussen middernacht en 1.00 uur hun woning op 3-hoog aan de Jacob van Lennepstraat in Amsterdam-West.
Op vrijdag 8 januari probeerde haar oudste dochter haar te bellen, maar ze nam niet op. En op zaterdag 9 januari deed L. aangifte van vermissing. Maar vermoedelijk was ze toen al dood.
In maart 2016 werd haar lichaam in Nunspeet gevonden, in het Zandenbos aan de Eperweg.
Daar was ze evenwel niet vermoord. Mogelijk werd ze al in Amsterdam vermoord.
Maar door wie?
Een maand later werd haar partner Robert L. aangehouden en werd zijn bestelbus in beslag genomen.
Daarin werd bloed van Boon gevonden.
Enkele dagen later werd L. weer vrijgelaten. Want Boon kon in die bestelbus ook een bloedneus hebben gekregen.
Of zijn geslagen.
Maar voor het OM bleef hij de verdachte.
Volgens buren in de Jacob van Lennepstraat had L. een drugsverleden en liep hij al met een nieuwe vriendin hand in hand door de straat toen Susanna Boon nog slechts vermist was.
Maar die nieuwe vriendin keerde hem de rug toe toen ze hoorde dat Boon spoorloos was. Ze wilde niet ook spoorloos zijn.
Later raakte ze ervan overtuigd dat L. Boon had vermoord.
L. had bovendien geprobeerd een vuurwapen te kopen. Waar hij dat voor nodig had, vertelde hij niet. Want hij zweeg.
Robert L. is oorspronkelijk afkomstig uit Harderwijk. Dat ligt niet heel ver van het Zandenbos.
Justitie loofde een beloning van 15.000 euro uit voor de gouden tip.
Op 17 februari 2017 werd bekend dat Robert L. opnieuw was aangehouden. En in maart 2017 dat hij ook nu weer moest worden vrijgelaten.
Maar in oktober 2024 stond L. dan toch berecht. Het Openbaar Ministerie eiste 14 jaar tegen hem.
De zaak kon voor de rechter worden gebracht na een verklaring van de dochter van Boon en Robert L.
De dochter was 7 toen haar moeder verdween.
Ze verklaarde dat ze had gezien hoe L. zijn handen om de nek van haar moeder had en dat haar moeder 'stikkende geluiden' maakte.
L. zou haar later hebben wijsgemaakt dat ze gedroomd had.
Een maand voordat ze verdween, had Susanna Boon al tegen een vriendin gezegd dat ze bang was vermoord te worden. Althans dat haar iets zou overkomen.
En dat L. dan de dader was.
De rechtbank hield de zaak aan om nader onderzoek naar de verklaring van de dochter te kunnen laten doen.
Dat onderzoek werd uitgevoerd door een 81-jarige deskundige. Hij concludeerde dat de herinnering van de dochter ook een pseudo-herinnering kan zijn.
En voor de rest zag de rechtbank ook geen bewijs. Dat L. zweeg was verdacht, maar geen bewijs dat hij Boon vermoord had.
De man werd vrijgesproken.
Maar we laten het vinkje 'femicide' toch maar even aangeklikt, want het OM gaat in hoger beroep - en dat wachten we dus af.
