De steekpartij vond kort voor 9.15 uur plaats, in een woning.
Het slachtoffer - de 22-jarige Jihaneve Fitz-Jim - werd op de parkeerplaats voor het appartementencomplex gereanimeerd, maar tevergeefs.
Het bloed kwam uit haar hals.
De politie hield een 23-jarige man aan en nam een baby mee.
Buren hadden het kind horen huilen.
Ze hadden de vrouw ook horen gillen: 'Help me, laat me los!'
De steekpartij zou het gevolg zijn van een ruzie 'in de relationele sfeer', zoals de politie het formuleerde.
Doorgaans betekent dat: partnerdoding.
In een ruit van de toegangsdeur zat een barst.
Eraan zat bloed.
De ramen van haar woning zou hij eerder al hebben ingegooid.
Buren hadden amper contact met de twee. Maar de bewoners hebben sowieso weinig contact met elkaar. Daarvoor zijn er te veel verhuizingen.
Weer zo'n afvoerputje.
Op de laatste dag van juli 2024 meldde de Haagsche Courant dat de verdachte al eerder was veroordeeld voor mishandeling van Jihaneve Fitz-Jim.
Ook had hij geld van haar gestolen en haar telefoon afgepakt.
En de ramen van haar woning dus ingegooid.
Tijdens een regiezitting werd duidelijk dat de vrouw meer dan tweehonderd keer was gestoken.
De meesten van ons houden dat fysiek niet eens vol.
Omroep West bracht in april 2025 het verhaal van de moeder van Jihaneve Fitz-Jim.
Ze vertelde dat vriendinnen van haar dochter wisten dat Arnold O. niet deugde, maar grepen niet in.
En zwegen.
Daardoor wist ze ook niet dat O. was veroordeeld voor het stelen van spullen van Jihaneve en voor het ingooien van de ramen.
Dat hadden ze haar niet verteld.
Maar dat had haar dochter haar dus ook niet verteld.
Vandaar haar oproep: 'Grijp in, zwijg niet. Eén roep om hulp kan al heel veel teweeg brengen.'
Tijdens de inhoudelijke behandeling in juli 2025 bleek dat O. zelfs 258 keer had gestoken of gesneden.
Zijn verdediging ging als volgt.
Om te beginnen had gooide Jihaneve hun baby - een jongetje van twee weken - op een doos.
Later werd die doos een oven. Of een doos in de oven...
Toen de jongen begon te huilen, 'switchte zijn mood' - hoorde Saskia Belleman hem zeggen.
Daarna pakte ze een mes.
Hij verliet daarop niet de woning, maar pakte het mes af. Alleen: hij legde hij niet buiten haar bereik om te praten, maar hield het vast.
Toen zag hij zwart. En dacht hij een zombie te zien. Hij maakte een filmpje om die zombie vast te leggen.
In werkelijkheid lag Jihaneve op die beelden in de keuken op de vloer.
Gewond. Zes keer gesneden.
Vermoedelijk was toen ook al haar halsslagader geraakt. Die zou hij nadien nog zes keer raken.
Maar dat kon hij zich niet meer herinneren. Hij kon zich niets meer herinneren tot hij handboeien om kreeg.
Toen had hij al een filmpje gemaakt van hemzelf met zijn zoontje op z'n arm. Dat filmpje maakte omdat hij de politie hoorde aankomen en wist: die jongen zie ik lange tijd niet terug.
De relatie met Jihaneve was niet best. Hij had het gevoel dat ze een ander had. Of anderen: de buurman en twee neven van hem.
En dus twijfelde hij of het kind wel van hem was.
En dus ging hij haar in berichten bedreigen. Met zelfmoord, met van alles. Hij mishandelde haar toen ze zwanger was.
Niet het eerste delict op zijn strafblad, overigens.
Hij heeft een verstandelijke beperking, waarmee hij tot verbazing van de deskundigen die hem onderzochten een MBO-opleiding had weten af te maken.
Hij babbelt lekker, maar is verder leeg.
Hij heeft een psychotische controle en gebruikte desalniettemin cannabis.
Het Openbaar Ministerie eiste 10 jaar en tbs.
De rechtbank veroordeelde Arnold O. tot 5 jaar en tbs. Met dwangverpleging.
