De schoten vielen rond 2.30 uur.
De 24-jarige Mehdi Rebroub werd dodelijk getroffen. Hij was kickbokser ('The Arabic Warrior') en portier bij een coffeeshop in de Amsterdamse binnenstad.
Rebroub stond niet in Nederland ingeschreven, maar woonde hier wel al enige tijd.
Officieel heet dat: zonder vaste woon- of verblijfplaats.
Volgens Het Parool werd de man naast een zwarte BMW gevonden en was hij geen zware crimineel.
Later nuanceerde de krant dat: hij had in 't geheel geen justitieel verleden.
Geen strafblad, dus.
In een aflevering van Opsporing Verzocht meldde de politie dat Rebroub met een vriend, de vriendin van die vriend en een bekende van die vriend was wezen chillen onder genoemde brug.
Kennelijk een gewoonte.
Plots kwamen twee, misschien meer gemaskerde mannen vanachter wat beton tevoorschijn.
Ze waren uit op de Rolex van de vriend van Rebroub, maar kregen dat niet te pakken.
Wel graaiden ze in het voorbijgaan de tas van de vrouw mee. Zo eentje:
Merk: Louis Vuitton.
En een paar Airpods alsmede een bronskleurige iPhone.
De vragen waren: hoe wisten de overvallers dat die vriend een duur horloge had waarvoor je enig risico wilt lopen?
Hoe wisten ze dat hij daar die nacht was?
En schoten ze Mehdi Rebroub per ongeluk dood, omdat hij zich verzette?
Of was hij het eigenlijke doelwit?
Op 8 oktober 2024 meldde de politie dat ze vier mannen van 19, 20, 23 resp. 24 jaar had gearresteerd, allen uit Amsterdam.
Het Openbaar Ministerie zag Yassine el M. als hoofdverdachte. Hij zou het dodelijke schot hebben gelost.
Furkan K. zou als eerste hebben willen schieten, maar zijn wapen weigerde.
Beide wapens ('gannoes') zouden zijn geleverd door Faruk E.
Badardin H. ten slotte, zou de slachtoffers hebben gelokt naar de plaats delict. Hij wist bovendien dat ze beroofd zouden worden.
Op Snapchat klepten de verdachten er weer eens lustig op los, toen ze nog op vrije voeten waren.
Tot enkele minuten voor de moord.
Bardin H. had Rebroub gelokt 'en ik heb hem gepopt', schreef Yassine. 'Ik bleef cool, bro. (...) Toen begon ik op die man meteen te blazen.'
Hij had hem gekanteld. Straattaal voor: doodgeschoten.
Maar uiteindelijk was het de beurt aan het OM om te kantelen.
Yassin el M. verklaarde tegenover zijn rechters dat hij weliswaar had geschoten, maar dat slachtoffer Rebroub eerst had geschoten.
Met een wapen dat merkwaardigerwijs nooit is gevonden.
Furkan K. had ook een vuurwapen bij zich, een alarmpistool. Het ding had niet geweigerd, zoals eerst werd gedacht: het kon domweg geen kogels afvuren. Op zijn vlucht gooide hij het in het water.
Kon worden teruggevonden.
Badr. H. bleek minuten voor de overval de anderen via SnapChat te hebben laten weten dat hij op aanstaande plaats delict was gearriveerd: 'Ben der.'
Geen straattaal, gewoon slecht Nederlands.
H. liet vervolgens zijn telefoon op de plaats delict achter.
Beetje dommig.
Faruk K. ten slotte, bekende dat beide vuurwapens - het moordwapen en het gaspistool - van hem waren.
Hij kon ook nauwelijks anders. De politie had foto's gevonden waarop hij met het moordwapen poseerde.
Samen met zijn moeder.
Samen met zijn moeder - ja, we vinden dat u die zin twee keer moet lezen.
Hij stelde nog wel dat de wapens uit zijn woning moeten zijn gestolen. Want: 'Ik heb met mijn blote handen aan die wapens gezeten. Ik ben echt niet zo dom om ze dan te gaan leveren voor zoiets.'
Nee, maar wel samen met je moeder...
Nog een zin uit de berichten tussen de verdachten (gestolen van Het Parool): 'Nou, die dag, toch, werd iemand naar god gestuurd voor een horloge. Hahaha.'
Hadden we al geschreven dat die Rolex nep was?
Het Openbaar Ministerie eiste 16, 10, 7 en 4 jaar tegen de verdachten. Op 16 oktober weten we welk getal bij welke verdachte hoort.
Yassine el M. kreeg de hoogste straf: 14 jaar.
Voor gekwalificeerde doodslag.
Furkan K. en Faruk E. kregen 8 resp. 6 jaar.
Idem.
En Badr H. kreeg 5 maanden. Hij werd vrijgesproken van betrokkenheid bij de doodslag en alleen veroordeeld voor verboden wapenbezit.
