Om 14.10 gaat de bel. Romy en haar vriendin denken beiden hetzelfde: daar is het pakketje!
Een nieuwe jas.
Het was evenwel de buurman, Fouad L. (32). En die had geen pakketje, maar een vuurwapen in zijn hand.
Hij schoot op Romy en trof haar.
De vriendin van Romy hoorde de schoten en dook weg achter een meubelstuk. Ze zag de benen van de buurman.
Die ging terug naar zijn eigen woning op nummer 26 en stichtte daar brand.
Vervolgens ging hij weer naar de buren, waar hij de moeder van Romy doodschoot.
Marlous werd 39.
Romy (14) overleed later in het ziekenhuis.
Fouad L. reed vervolgens op zijn motor naar het Erasmus MC, anderhalve kilometer verderop.
Want hij was nog niet klaar.
In een klaslokaal op de vijfde verdieping richtte Fouad L. - het was inmiddels 14.21 uur - zijn wapen op de 43-jarige docent Jurgen Damen en schoot hem met vijf kogels dood.
Maar niet dan nadat hij had gezegd: 'Jurgen, het is tijd.'
Ook hier stichtte hij brand, vermoedelijk met een molotovcocktail.
L. kon ter plaatse worden gearresteerd; hij droeg een kogelwerend vest en gevechtskleding.
In het ziekenhuis werd op de grond een vuurwapen gevonden.
Fouad L. had een strafblad, wegens dierenmishandeling. Volgens De Telegraaf had hij een konijn mishandeld.
Bleek te kloppen.
In december 2021 was in het Algemeen Dagblad een artikel verschenen over 'een student medicijnen' - fouad L., dus - die zijn konijn had mishandeld, iets wat door zijn buurvrouw was gefilmd.
Door Marlous, dus.
De student was onder invloed van een liter sterke drank. Hij had het beest geschopt en een steen op hem of haar gelegd.
Ook had hij met een kruisboog op karpers had geschoten. Die beesten hadden volgens hem toch geen gevoel.
En op 17 januari 2023 stond Fouad L. terecht voor het schoppen van zijn hond, een puppy.
Hoewel de rechter hem daarvan vrijsprak, besloot de Erasmus Universiteit hem zijn diploma niet uit te reiken, een diploma dat hem qua geleverde studieprestaties kennelijk wel toekwam.
Dat frustreerde L. danig.
Op 4Chan gaf hij blijk van zijn woede. 'Zij gaven mij de hoop dat als ik maar door hoepeltjes sprong, ik dokter kon worden. Enkele dagen voor de uitreiking hebben ze het van me afgepakt.'
Zijn leven lag in puin.
Hij stelde Asperger te hebben en door de 'normies' (normale mensen) te worden tegengewerkt. 'Die haten Aspergers, want wij vallen niet voor hun manipulaties.'
Op zijn beurt haatte hij vrouwen. 'Vrouwen moeten worden vervangen door kunstmatige baarmoeders.'
Hij zou verpleegsters ook nooit recht in de ogen hebben gekeken.
En hij haatte ook zwarten.
Verder vertoonde hij psychotisch gedrag. Lag hij weer eens halfnaakt in de tuin op een bedje van bladeren te schreeuwen.
Zijn huis lag vol uitwerpselen. Op zijn telefoon stonden foto's van mensen die door messteken om het leven waren gebracht.
En rechts-extremistische uitingen. Forum voor Democratie en zo. Tot aan nazistische toe. Arabieren vormden het meesterras, was zijn stellige overtuiging.
Dit alles was voor de politie aanleiding geweest enige tijd voor de moord het Erasmus MC te waarschuwen voor L.
Maar dat kon dit kennelijk niet voorkomen.
Fouad L. schreef op 4Chan ook al zijn laatste woord in de komende rechtszaak: 'Eenzame opsluiting klinkt als een droom voor mij. Het betekent dat de normies mij met rust laten, wat mijn wens is.'
Hij moest zich van zijn tegenstanders ontdoen, bevrijden.
Maar hij moest ook huur betalen - en dat deed hij niet.
Een paar dagen na de schietpartijen werd duidelijk dat L. al maanden geen huur meer had betaald en dat de rechter had bepaald dat hij uit zijn woning mocht worden gezet.
In januari 2025 was de inhoudelijke behandeling. Fouad sprak enkele ware woorden: 'Het is triest dat ik het tegenovergestelde heb gedaan van wat ik altijd als arts heb willen doen.'
Het bleek dat hij een heel verhaal op papier had gezet en dat wilde voorlezen. Uiteraard wilde hij de rechtbank best de mogelijkheid geven hem enkele vragen te stellen, maar...
De beroerdste niet, zullen we maar zeggen.
Hij zei dat hij schuldig was, maar niet verantwoordelijk. Ik was het niet, iemand buiten mij schoot.
Toch was het een plan, vertelde hij. Iedereen die hem ooit 'verkeerd' had aangekeken, moest eraan. Moest dood.
Maar na interne onderhandelingen met hemzelf kwam hij uit op drie. 'Ik heb een bloedbad voorkomen'', luidde zijn conclusie.
Daarom: 'Ik heb best een positief gevoel met betrekking tot wat er is gebeurd.'
Zijn motief: dat ze hem zijn artsendiploma hadden onthouden. Als ze me hadden laten afstuderen, dan was dit alles niet gebeurd, zei hij.
En met stemverheffing: 'Dan was er niets aan de hand geweest!'
En Marlous had niet moeten filmen dat hij een konijn mishandelde. Laat staan daar aangifte van doen.
Deskundigen adviseerden tbs met dwangverpleging.
Dat advies volgde het OM op. En eiste bovendien een gevangenisstraf van 30 jaar.
Het werd levenslang. Voor drie moorden, brandstichting, bedreiging, afpersing en wapenbezit.
Volgens de rechtbank heeft tbs na een gevangenisstraf van 30 jaar (effectief 28) geen zin en dus was levenslang de enige optie.
Hij werd (slechts) licht ontoerekeningsvatbaar geoordeeld.
Op 4 maart 2025 werd bekend dat L. in hoger beroep gaat.
