Moordenaar Els Slurink na kwart eeuw gepakt

Datum
donderdag 20 maart 1997
Adres
Van Brakelplein 40
Plaats
Groningen

De 33-jarige Els Slurink werd door collega's gevonden, die naar haar woning waren gegaan omdat ze niet op een afspraak was verschenen.

Ze was met één steek in het hart gedood.

Slurink was psycholoog en deed onderzoek naar misbruik van kinderen. Dat zou een eerste motief kunnen zijn: een dader van kindermisbruik die haar het zwijgen wilde opleggen.

Bovendien had ze ontdekt dat op haar werk was geknoeid met geld: motief twee. 

Motief drie lag in haar liefdesleven. Dat was niet altijd even gelukkig.

Het feit dat kort voor haar dood bestanden van haar computer waren gewist, paste in deze drie scenario's - hoewel in verschillende mate. 

Maar weer niet bij motief vier: een inbreker/insluiper. 

Een inbreker was het niet, om de simpele reden dat de achterdeur openstond. 

Blijft over een insluiper. Maar er waren geen kostbare spullen verdwenen (zelfs die computer niet) en Slurink was niet seksueel misbruikt. En welk ander motief dan roof en lust hebben insluipers?

De politie werkte daarom het scenario 'inbreker/insluiper' niet uit. Geen roof, geen misbruik.

De andere scenario's leverden echter ook geen verdachten op. 

In januari 2021 startte de politie een campagne om de moord alsnog opgelost te krijgen. In Groningen werden posters opgehangen, de politie doorkruiste met een truck de stad en Opsporing Verzocht besteedde (opnieuw) aandacht aan de zaak.

Een wijziging van tactiek na drie jaar cold cases calendars zonder succes.

En zie: na anderhalve week werd ene Jahangir A. (44) opgepakt, een veelpleger. De man kwam al in het dossier voor, maar eenvoudig omdat de politie in 1997 alle veelplegers uit Groningen en omstreken op een lijst had gezet.

Dus niet omdat hij verdacht werd.

Maar nu Jahangir A. is opgepakt, wordt onmiddellijk de vraag gesteld: tunnelvisie? Leed de Groninger politie aan tunnelvisie door het scenario 'inbreker/insluiper' niet uit te werken?

Ons dunkt dat een wel heel makkelijk verwijt. Al was het maar omdat de schuld van A. nog helemaal niet vaststaat.

Maar ook omdat de politie zich in deze zaak niet heeft beperkt tot één scenario. En vooral omdat de politie zich niet heeft beperkt tot één verdachte.

Er zijn dan ook andere redenen een scenario niet uit te werken behalve inhoudelijke argumenten: gebrek aan tijd, gebrek aan menskracht, gebrek aan geld.

Els Slurink was niet de enige die werd vermoord. Sterker: in Groningen werden in die jaren relatief veel mensen vermoord, onder wie enkele heroïneprostituees - moorden waarvan de oplossing meer tijd, menskracht en geld kosten.

Soms moet je keuzes maken. 

Bovendien had iemand in Den Haag besloten de verschillende moordbrigades in den lande op te heffen. Rechercheurs moesten generalisten zijn. Gisteren een verkrachting of bankoverval, vandaag een moord.

Gevolg: kennis en ervaring lekten weg.

En het team dat de moord op Slurink onderzocht, was een samenraapsel van rechercheurs van de (opgeheven) Rijkspolitie en van het korps Groningen.

Niets is makkelijker dan een opgeloste moord oplossen.

Blijft de vraag wie vijf weken voor de moord een putdeksel door het raam van de slaapkamer van Els Slurink (aan de voorkant van de woning) heeft gegooid.

En waarom?

Een dag na publicatie van bovenstaande werd duidelijk dat A. oorspronkelijk uit Iran komt en dat hij werd aangehouden omdat het celmateriaal dat onder de vingernagels van het slachtoffer was gevonden, zijn dna bevatte. 

Dat celmateriaal was volgens het Dagblad van het Noorden in december 2020 naar het NFI gestuurd om 'opgeplust' te worden. Het nieuwe dna-profiel dat aldus werd verkregen, gaf een match in de dna-databank.

Daar zat A. met zijn dna al in, sinds 1998.

Dat doet vermoeden dat de politie al wist wie ze moest hebben voordat die hele campagne in Groningen van start ging. En je zou dus denken: had die campagne afgelast.

Maar: het geld was grotendeels al uitgegeven en je leert van de ervaring. 

Bovendien: misschien leveren tips meer bewijs op. Het aantal tips was in ieder geval groot: 140. We kunnen ons voorstellen dat de politie nog steeds wil weten wie die putdeksel door haar slaapkamerraam heeft gegooid. En waarom.

Of wie die bestanden heeft gewist. En waarom.

Maar vooral: waarom zou je een nieuwe tactiek niet beginnen met een eclatant succes.

Overigens houdt de politie nu rekening met een tweede dader. Op basis waarvan ze dat denkt is nog onduidelijk.

Tijdens de zitting werd duidelijk dat de kleding van slachtoffer Els Slurink nooit op biologische sporen werd onderzocht en dat 'stukken van overtuiging' in de loop der jaren zijn zoekgeraakt.

Het OM achtte de kans dat het dna van verdachte Jahangir A. door toevallige overdracht onder de nagels van Els Slurink is gekomen, verwaarloosbaar.

Jahangir A. had dat namelijk gesteld. 

Zijn eerste verklaring: hij bezorgde toen De Telegraaf en zijn dna is misschien via de krant onder de nagels van Els Slurink terechtgekomen.

Maar er was geen exemplaar van De Telegraaf in de woning aangetroffen.

Tweede verklaring: hij en het slachtoffer bezochten dezelfde sportschool en dus kan zijn dna daar onder de nagels van Els Slurink zijn terechtgekomen.

Maar de verdachte was daar twee dagen eerder dan Els Slurink geweest.

Het OM eiste 10 jaar.

Raadsman Plasman is nog bezig met zijn pleidooi, maar we kunnen alvast melden dat volgens hem het dna niet van zijn cliënt is, maar van zijn cliënt kan zijn.

Deskundige (ter zitting) stelden dat de kans dat iemand het dna van een ander onder zijn of haar nagels heeft, 20%. 

Plasman vond dat een hoog percentage.

Hij ging ook in op een tweede dader, de tweede dader die politie en justitie eveneens zagen. 

Er is namelijk een vingerafdruk op een glas gevonden die niet van Els Slurink was, niet van haar schoonmaakster en niet van Jahangir A.

In de tuin is een schoenafdruk van een zogenaamd legerkistje gevonden, maat 44. Jahangir A. heeft maat 44 en draagt altijd gymschoenen.

Zoals het OM had toegegeven: het dna van A. onder de nagels van Els Slurink was het enige concrete bewijs tegen A. 

Plasman voegde daaraan toe: en dna alléén is onvoldoende bewijs

Goed punt.

Toch veroordeelde de rechtbank A. tot 10 jaar voor doodslag.

We nemen aan dat hij in hoger beroep gaat. Sterker: inmiddels heeft de advocaat van A. dat bevestigd.

 3,6
KNMI Eelde – 20-03-1997

Bijgewerkt: 09-03-2022 15:00

Reacties (0)

Log in om te reageren