Vier doden bij schietpartij in hennepschuur

Datum
dinsdag 13 november 2018
Adres
Snelliusstraat
Plaats
Enschede

Omwonenden zagen kort na 15.00 uur een vrouw naar buiten rennen, en hoorden haar schreeuwen: 'Mijn man is vermoord, mijn man is vermoord.'

Maar binnen lagen zelfs vier doden, vier slachtoffers van een ruzie in het criminele milieu. De lichamen lagen niet alle in een en dezelfde ruimte, vandaar dat de politie aanvankelijk dacht en meldde dat er twee slachtoffers waren.

De vrouw werd door agenten afgevoerd. Haar man Tuan Nguyen huurde het pand en dreef er een growshop: een winkel waar toebehoren voor de hennepkweek worden verkocht

'Het was daar niet pluis,' zei een buurtbewoner.

En dat bleek te kloppen: op 20 juni 2018 had de politie er al een hennepkwekerij aangetroffen. Kilo's aan softdrugs werden in beslag genomen en twee mannen aangehouden: Nguyen (toen 43) en de 34-jarige Artur Sargsyan uit Hengelo.

Waarmee de contouren van het motief van de schietpartij zijn geschetst.

De andere twee slachtoffers van de schietpartij zijn de 27-jarige restauranthouder Mijkel Akfidan uit Hengelo en de Max Klaassen uit Arnhem.

Mijkel Akfidan was net vader geworden en had volgens vrienden geen enkele reden daar te zijn, midden in een criminele schietpartij. Maar mede-slachtoffer Artur Sargsyan woonde wel in een appartement boven het restaurant van Akfidan, dus kenden ze elkaar.

Max Klaassen werkte voor de firma F-Max, een groothandel in voedingsstoffen voor planten. Maar het bedrijf leverde vooral aan growshops. Hij was toevallig ter plekke, om mest af te leveren.

Twee weken na de moord werden de Serviër Camil (57) en zijn 32-jarige zoon Dejan aangehouden, beiden uit Hengelo. De vader zou - althans volgens buurtbewoners - in Servië deel hebben uitgemaakt van een speciale politie-eenheid. De zoon zou in het Vreemdelingenlegioen hebben gezeten.

Later werd nog een zoon (30) van de man aangehouden, Dennis.

De politie was de mannen op het spoor gekomen door onderzoek naar de kogels. Het vuurwapen waarmee ze waren afgevuurd, was namelijk al bij de politie bekend.

Op 7 november 2018 - een week voor de moord - hadden Camil en een van zijn zoons geprobeerd een Hengelose autohandelaar af te persen in zijn garage aan de Werfstraat. Om hun woorden kracht bij te zetten, hadden ze daarbij enkele schoten gelost.  

De kogels konden worden veiliggesteld.

Van die afpersing waren beelden, althans: van wat zich buiten had afgespeeld. Zo stond onder meer de wagen van vader en zoon inclusief kenteken er scherp op. 

Maar de schoten waren binnen gelost, in de garage, en de camera die daar hing was niet aangesloten. 

Daarop besloot de politie vader en zoon niet onmiddellijk op te pakken, maar te proberen eerst nog meer bewijs te verzamelen.

Maar kennelijk was dat er nog niet toen de vier werden vermoord. 

Onderzoek naar de kogels waarmee de vier waren doodgeschoten leidde naar de familie A. Bij de viervoudige moord was hetzelfde vuurwapen gebruikt als bij de afpersing.

De aanleiding tot de moorden lag - zoals het zich nu laat aanzien - in een ruzie tussen de Servische familie en Artur Sargsyan. De laatste zou de verkeerde hennepstekjes aan de familie hebben verkocht, een soort dat minder vaak oogst geeft en dus minder winst. Dat zou betekenen dat de overige drie slachtoffers toevallige getuigen zijn geweest.

Het moordwapen kwam mogelijk uit Brabant. In januari 2019 werden in Sint Willebrord twee mannen aangehouden, Arie van D. (71) en zijn zoon Dennis (32). Beiden zijn veroordeelde wapenhandelaren. 

En de maand januari was nog niet voorbij toen ook een 38-jarige vrouw uit Breda werd aangehouden.

Hun betrokkenheid wordt nog onderzocht.

Tijdens de eerste pro forma-zitting in maart 2019 werd duidelijk dat er veel bewijs is: een voetafdruk van een van de zoons in het bloed van hun slachtoffers, bloed van een van de slachtoffer in de vluchtauto... 

Een waslijst aan bewijs, noemde de officier van justitie het.

Het enige wat volgens hem ontbrak, waren verklaringen van de verdachten. Maar die zwijgen nog steeds.

Daar kwam tijdens een tweede pro forma-zitting nog bij: dna van een van de verdachten op de losgetrokken kabel van de beveiligingscamera.

Opvallend: een van de zoons had kort voor de moord op internet gezocht naar een kalasjnikov, zoals een ander op internet zoekt naar een kledingstuk, partner of vakantie. Zo'n wapen is evenwel in deze zaak niet gebruikt.

Zo vaak gebeurt dat niet: vier slachtoffers in één liquidatie. Twee slachtoffers, dat komt nog wel eens voor, maar ook al niet heel vaak. 

Drie zelden. 

Slechts één keer eerder vielen vier slachtoffer bij een liquidatie – en toen waren de slachtoffers ook niet allen crimineel: twee van hen waren toevallige passanten. 

Dat gebeurde op 16 juli 1998 op landgoed De Blauwe Hoef te Hilvarenbeek. Daar werden de Limburgse drugscriminelen Rinus den Boer en Nico van Golde geliquideerd. En meteen daarna de broers Polle (20) en Frank (18) Taminiau. De laatste twee omdat ze toevallig getuigen waren van de liquidatie van de eerste twee. 

De broers waren daar omdat ze er woonden, ze waren op weg naar huis. De ene had zijn broer opgehaald na een rijles. 

Hoewel niemand werd veroordeeld voor deze moorden, staat vrijwel vast wie de schoten hebben gelost: Bart Heesbeen en Puk Verspeek, twee criminelen uit Den Bosch. 

Aanleiding: drugs. 

Maar beiden leven niet meer. Puk Verspeek werd zelf vermoord en Bart Heesbeen pleegde zelfmoord. Heesbeen zou de moorden in een dagboek hebben bekend en de politie hechtte waarde aan die bekentenis. 

Nee, de viervoudige moord in seksclub Esther in Haarlem in 2000 was geen liquidatie. Wel in het criminele milieu, maar geen liquidatie.

De viervoudige moord in Enschede was de zestiende in die stad sinds 2010. Daarbij vielen twintig slachtoffers. 

Sinds 2016 waren het er 1, 2, 3, 4, 5, 6.

 9,7
KNMI Twenthe – 13-11-2018

Bijgewerkt: 24-05-19 13:59

comments powered by Disqus